Ermənistan daxilində müxalifətin hələ də güclü olması və revanşist ritorikanın tam zəifləməməsi Paşinyan hökuməti üçün uzunmüddətli risk yaradır
Ermənistanda parlament seçkilərinin nəticələri açıqlanıb və Baş nazir Nikol Paşinyanın rəhbərlik etdiyi “Vətəndaş Müqaviləsi” Partiyası qalib gəlib.
Seçki günü yayılan müxtəlif exit-poll nəticələri ciddi ziddiyyət yaradıb: bəzi sorğular Paşinyanın partiyasına 56,7%, digərləri isə cəmi 32,7% səs verildiyini göstərib. Bu fərqlər seçkinin nəticələri ətrafında mübahisələri gücləndirib.
Ermənistan Mərkəzi Seçki Komissiyası ilkin mərhələdə saymanı dayandırdıqdan sonra nəticələri ertəsi gün açıqlayıb və hakim partiyanın 49,81% səs topladığı təsdiqlənib.
Rəsmi nəticələrə görə, “Vətəndaş Müqaviləsi” 105 yerlik parlamentdə 61 mandat qazanaraq hökuməti təkbaşına formalaşdırmaq imkanı əldə edib. Bu isə Paşinyanın baş nazir postunu qoruması deməkdir.
Seçki prosesi boyunca sosial şəbəkələrdə pozuntular, təzyiqlər və texniki problemlərlə bağlı iddialar da yayılıb. Müxalifət seçkinin ədalətsiz keçdiyini iddia etsə də, rəsmi qurumlar nəticələrin qanuni şəkildə formalaşdığını bildiriblər.
Paşinyan seçki sonrası sosial şəbəkədə paylaşım edərək nəticəni “qələbə” kimi dəyərləndirib.
Ermənistanda keçirilən parlament seçkilərinin nəticələrinin Nikol Paşinyanın qələbəsi ilə təsdiqlənməsi sadəcə daxili siyasi hadisə deyil, eyni zamanda Cənubi Qafqazın geosiyasi balansına təsir edən mühüm mərhələdir.
İlk növbədə, seçkilərin nəticələri göstərir ki, Ermənistan cəmiyyətində “sülh xətti” ilə “revanshizm xətti” arasında gedən mübarizədə hələlik Paşinyan hakimiyyəti üstünlük qazanır. Bu, xüsusilə 2020-ci ildən sonrakı dövrdə formalaşan reallıqlar fonunda baş verir. Cəmiyyət müharibə riskindən yorulduğu üçün iqtisadi sabitlik və xarici əlaqələrin normallaşması ideyası daha çox dəstək tapır.
Lakin bu qələbə tam siyasi sabitlik demək deyil. Ermənistan daxilində müxalifətin hələ də güclü olması və revanşist ritorikanın tam zəifləməməsi Paşinyan hökuməti üçün uzunmüddətli risk yaradır. Xüsusilə ordu, diaspor və bəzi siyasi qruplar arasında fərqli yanaşmalar qalmaqda davam edir.
Regional müstəvidə isə Paşinyanın hakimiyyətdə qalması Ermənistan-Azərbaycan münasibətlərində sülh sazişi perspektivini yenidən gündəmə gətirir. İrəvanın Qərbə inteqrasiya kursunu gücləndirməsi Rusiya ilə münasibətlərdə soyuqluq yaradır və Ermənistanı çoxvektorlu, lakin daha riskli bir xarici siyasət xəttinə aparır.
Nəticə etibarilə, bu seçkilər Ermənistanın “geosiyasi seçim mərhələsi”nin davam etdiyini göstərir: ya Paşinyanın praqmatik sülh kursu davam edəcək, ya da daxili təzyiqlər nəticəsində daha radikal və qarşıdurmaya açıq bir xətt yenidən güclənəcək.
